ÞEHÝTLER OLMEZ VATAN BÖLÜNMEZ

Sýnýr Karakollarýndan birinde vatani görevini yapmakta olan Mehmet oðlu Mehmet terhisine bir ay kala hain parmaklarýn çektiði tetiklerle þehit olmuþtu.                          Mehmet'in üzerinden emekli devlet memuru babasýna yazdýðý; ancak postaya vermesi nasip olmayan yarým kalmýþ bir mektubu çýktý. Komutanlarýnýn ve doktorlarýn bu mektubu okuduklarýnda gözlerinden yaþlar boþaldýðý görüldü ve komutanýnýn aðzýndan bir tek cümle çýktý. 'Allah kahretsin! '                          Hadi bu mektubu hep birlikte okuyalým. 'Benim sevgili babacýðým. Sizlerden ayrýlalý epey zaman oldu. Her þeyin bir sonu olduðu gibi askerlik hizmetimin de sonuna geldim. Þurada bir ay gibi kýsa bir zaman kaldý terhisime. O günü Rabbim bize nasip ederse ahdim olsun seninle, annemle ve kýz kardeþimle üç gün, üç gece hiç dýþarý çýkmadan oturup hasret gidereceðim. Annemin piþirdiði yemekleri, bacýmýn demlediði çaylarý birlikte içeceðiz. O zaman özlemlerimiz de, hasretlerimizde son bulacaktýr inþallah. Mektup bu kadardý. Belli ki Mehmet bundan fazlasýný yazmaya vakit bulamadan nöbet saati gelmiþ ve görevine gitmiþi ki bu mektubun devamýný yazamamýþtý. Yarým kalan bu mektubu göðüs cebine koymuþ, o gün devriye hizmetini yaparken hain bir parmaðýn çektiði tetikle þehit olmuþtu. Mehmet'in bu mektubu al kanýndan zar zor okunuyordu; çünkü hain mermi onu tam kalbinden vurmuþtu. O mektup da kalbinin üzerindeydi. Mehmet'in zatî eþyalarý emanete alýnmýþ, bir kutu içerisinde cenazesi ile birlikte doðup büyüdüðü memleketine gönderilmiþti. Bu eþyalar içinde yarým kalmýþ kan aðlayan bu mektup da vardý. Devlet þehidine karþý son görevini yapmýþ, törenle Mehmet ebedi yolculuðuna gönderilmiþti. Ateþ düþtüðü yeri yakar misali komutanlarý, ailesi, yavuklusu hýçkýra hýçkýra aðladýlar. Taziyeler alýndý, dualar okundu ve aradan üç dört gün gibi bir zaman geçti. Baba Mehmet Efendi þehidiyle birlikte gelen kutuyu açtý, oðlunun al kanýyla allanmýþ mektubunu gördü ve baþladý okumaya. ' Sevgili babacýðým bizi askerlik hizmetine gönderdiðinizde davul zurna ile gönderdiniz. Git oðul. Vatanýna, milletine, devletine, namusuna sahip ol dediniz. Bizler buraya geldik. Gecemizi gündüzümüze katýp vatan hizmetinin kutsallýðýna, mübarekliðine inanarak dosdoðru görevimizi ifa ettik. Ancak karþýmýzda düþman göremedik. Karþýmýzda þerefli bir düþman yoktu. Karþýmýzda þerefsiz bir ihanet vardý, yalan vardý, soygun vardý, talan vardý. En önemlisi vatan hainliði vardý. Nerde bir vatan haini varsa, nerde bir banka soyguncusu varsa, nerde tüyü bitmemiþ yetimin, öksüzün malýný çalýp çýrpan varsa, nerde devletine ihanet eden, milletine ihanet eden, tarihine ihanet eden hatta hatta Sarýkamýþ'ta, Sakarya'da, Çanakkale'de þehit olan aziz þehitlerimizi soykýrým yaptýlar imasý ile katillikle, canilikle suçlayan þerefsizler varsa. Bu þerefsizler yatýnda katýnda, dostlarýnýn kucaðýnda gününü gün ederlerken bizler yani gencecik fidan gibi vatanýn öz be öz evlatlarý ise burada teker teker þehit oluyoruz. Kime karþý, kimlere karþý? Bu þerefsizler palazlansýnlar, sömürülerine devam etsinler diye mi? Yoksa bizim gece gündüz, eksi 30 derecede nöbette beklediðimiz güzel yurdumuzu bölsünler, parçalasýnlar diye mi? Dahasý Avrupa Devletleri denilen haçlý ruhunun ülkemiz üzerindeki kirli oyunlarýný istedikleri gibi sahneye koysunlar diye mi? Kime karþý sevgili babacýðým, kime karþý? Bizler burada yirmi dört saat bayraðýmýz dalgalansýn diye baþýmýz gönderde, ellerimiz tetikte, bayraðýmýzý korurken, þehir meydanlarýnda bayraðýmýz yýrtýlsýn, bayraðýmýz yakýlsýn diye mi? Otuz bin kiþinin katili o cani denize nazýr kaloriferli hücresinde manzara seyretsin diye mi? Karþýmýzda mert ve þerefli bir düþman yok ki babacýðým. Karþýmýzda pusu var, ihanet var, alçaklýk var, çukurluk var, döneklik var. En önemlisi hainlik var.' Baba daha fazla devam edemedi gözlerinden akan yaþlar, oðlunun al kanýyla bezeli mektubunun üzerine damla damla düþtü. Ve o mektup bir ay yýldýz þeklinde göndere asýlmayý bekleyen mübarek bir bayrak haline dönüþtü. Baba bu mektubu tekrar komutana götürdü. Komutan bu mektubun ikinci bölümünü kimin yazdýðýný araþtýrdý; ama bir türlü bulamadý ve gene aðzýndan o tek cümle çýktý. 'Allah kahretsin.' Acaba bu mübarek mektubu kim veya kimler yazmýþtý? Ama yazý ayný, yazgý ayný idi. Baba tek oðlunun, tek ocak umudunun al kanýyla allanmýþ mektubu itina ile katlayýp öptü ve sol göðsünün üzerindeki cebine koydu. Onunda aðzýndan bir tek cümle çýktý 'VATAN SAÐOLSUN.' 23 Mart 2006 Tarihli Nurhak Gazetesinde yayýnlanmýþtýr.

Mehmet Þükrü Baþ